Page 188-189 - kosciol przemysl blonie

Basic HTML Version

*
187
186 *
Ks. Franciszek Twardzicki (pierwszy powołany proboszcz,
sprawował urząd w latach 1936–69)
Ks. Franciszek Twardzicki urodził się 24 maja 1902 roku w Krasnem koło
Rzeszowa. Był absolwentem Gimnazjum II w Rzeszowie, które ukończył w 1922
roku. W latach 1922–26 odbył studia teologiczne w Przemyślu. Święcenia ka-
płańskie przyjął 29 czerwca 1926 roku w katedrze przemyskiej.
Jako młody kapłan ks. Franciszek Twardzicki został wikariuszemw Sanoku,
gdzie pracował od 1 sierpnia 1926 roku do 14 marca 1933 roku. W roku 1931 zdał
egzamin konkursowy na proboszcza. Od 15 marca 1933 roku został administra-
torem, a od 27 kwietnia tego samego roku proboszczem w Łubnie koło Dynowa.
Stanowisko to pełnił do 7 lutego 1936 roku, kiedy to został najpierw administra-
torem, a potem proboszczem w parafii NMP Nieustającej Pomocy Przemyśl-Bło-
nie. Funkcję tę pełnił do 25 sierpnia 1969 roku. Od 18 września 1943 roku do
28 sierpnia 1944 roku ukrywał się przed gestapo. W tym czasie proboszcza za-
stępował ks. Stanisław Jakiel (późniejszy przemyski biskup-sufragan). Po wy-
zwoleniu ks. Franciszek Twardzicki powrócił do swojej parafii, pełniąc funkcję
proboszcza aż do 25 sierpnia 1969 roku.
Franciszek Twardzicki jako organizator życia parafialnego
Odnowę życia religijnego w diecezji, we wszystkich jej strukturach rozpo-
czął biskup Ordynariusz Przemyski Józef Sebastian Pelczar. 20 lipca 1917 roku
erygował w Przemyślu na Lwowskim Przedmieściu, wydzieloną z parafii katedral-
nej samoistną placówkę duszpasterską pod nazwą Przemyśl-Błonie.
Nowo wybudowany kościół, poświęcony w 1911 roku wraz z określoną spe-
cjalnym aktem częścią parafii katedralnej oddał w szczególną opiekę NMP Nie-
ustającej Pomocy. Opiekę duszpasterską sprawowali kapelani biskupa od ks. An-
drzeja Łukasiewicza do ks. Mikołaja Drużbackiego włącznie. Rektorem kościoła
był każdorazowy katecheta szkoły Adama Mickiewicza.
W lutym 1936 roku, gdy rektorem kościoła i katechetą szkoły był ks. Adam
Leja (ur. w 1876 roku), administratorem excurrendo ks. Mikołaj Drużbacki, ordy-
nariuszem diecezji biskup Franciszek Barda (ur. w 1880 roku) a biskupem sufra-
ganemWojciech Tomaka (ur. w l875 roku), przyszedł mianowany administrato-
rem, a później proboszczem ks. Franciszek Twardzicki, dotychczasowy proboszcz
w Łubnie koło Dynowa
1
. Był pełen energii i sił. Zastał nowy kościół (nie do końca
urządzony, choć nie zaniedbany), dużą grupę dzieci w klasach I–VII w wielood-
działowej szkole i mieszkańców, przeważnie kolejarzy, oraz wojsko. Wojskowi,
mimo że duszpastersko podlegali swojemu kapelanowi, włączali się okoliczno-
ściowo w życie parafialne.
Ks. Franciszek Twardzicki ustanowił porządek nabożeństw: w dni powsze-
dnie Msze święte o godz. 7:00 i 7:30. W niedziele i święta: prymaria – 7:00, szkol-
na – 9:00 (poprzedzona egzortą), suma – 10:30, nieszpory – 15:00, aby po nich
był czas na zebrania stowarzyszeń katolickich. Cieszył się, gdy na nabożeństwach
niedzielnych widział coraz więcej ludzi. Stała posługa kapłańska spowodowała,
że do nowej parafii biskup dołączył trzy sołectwa: Wilcze, Przekopana i Równi-
ki. W późniejszym czasie, gdy została wytyczona nowa granica między PRL-em
a ZSRR doszło jeszcze Hurko. Po korekcie granicznej, gdy w Polsce znalazła się
Medyka, Hurko powróciło do Medyki, aby w roku 1948 stać się nową wspólnotą
parafialną wraz z Hureczkiem Szkolnym i Jaksmanicami. W roku 1983 Jaksma-
nice i Siedliska utworzyły oddzielną parafię.
Dalszym etapem organizacji młodej parafii na Lwowskim Przedmieściu sta-
je się tworzenie struktur Akcji Katolickiej i Żywego Różańca, które ks. Franciszek
1
T. Koński,
Panie do kogo pójdziemy,
Przemyśl 2014, s. 207–208.