Page 202-203 - kosciol przemysl blonie

Basic HTML Version

*
201
200 *
Kolejnym ważnym wydarzeniem dla księdza i parafian był jubileusz
100-lecia parafii. Uroczystościom przewodniczył kardynał Tomko, a arcybi-
skup Mieczysław Mokrzycki przekazał parafii relikwie bł. Jana Pawła II, któ-
re umieszczono w świątyni. Arcybiskup Józef Michalik poświęcił polichromię
w kościele oraz obraz św. Andrzeja Boboli, św. Jana Pawła II. Obrazy te zostały
zawieszone na bocznych ścianach kościoła.
3.6. Zgromadzenia zakonne
ZGROMADZENIE SIÓSTR SŁUŻEBNIC NAJŚW. SERCA
JEZUSOWEGO TRZECIEGO ZAKONU ŚW. FRANCISZKA
– SIOSTRY SERCANKI
19 listopada 1911 roku biskup Józef Sebastian Pelczar, po poświęceniu ko-
ścioła NMP Nieustającej Pomocy w uroczystej procesji, udał się do „Ochronki
Kolejowej”, aby ją pobłogosławić i przekazać dzieciom nowej parafii. Budynek
znajdował się na terenie kolejowym a opiekę nad dziećmi sprawowały siostry Ser-
canki. Prawdopodobnie pierwszym miejscem ochronki był dom w tzw. trójką-
cie naprzeciw figury MB Niepokalanej. Jeszcze w roku 1958 na jednym budynku
istniał fragment drewnianej wieżyczki (miejsce sygnaturki). Na pewno, po wy-
budowaniu kamienicy kolejowej, przy ul. Mickiewicza w pomieszczeniu parte-
rowym mieściła się ochronka, prawie do wybuchu II wojny światowej (do 1939
roku mieszkało tam 5 sióstr).
Podczas okupacji sowieckiej (1939–41), jak podaje ks. Dudziński senior wi-
karych katedralnych, wszystkie obiekty prowadzone przez siostry zostały przeję-
te przez państwo, siostry zaś mieszkały prywatnie i chodziły w przebraniu świec-
kim, jedynie w parafii katedralnej pozwolono im zająć się sierotami pozostałymi
po zlikwidowaniu salezjańskiego Domu Opieki św. Józefa z ul. Czarnieckiego.
Podczas okupacji niemieckiej (1941–44) siostry Sercanki zamieszkały w domu
przy ul. Mickiewicza i ocaliły od śmierci kilkoro żydowskich dzieci. Jeden z oca-
lonych, po wielu latach spotkał się prawie przypadkowo z ówczes­nym probosz-
czem i opowiedział o tym wydarzeniu.
W roku 1958 siostry mieszkały w starej plebani i prowadziły przedszkole.
Obiektów tych dzisiaj już nie ma. Inspektorat Oświaty w 1963 roku odebrał sio-
strom prowadzone przez nie przedszkole. Było to w tym samym czasie, gdy państwo
przejęło szkołę organistowską prowadzoną od 1916 roku przez księży Salezjanów na
Zasaniu. Posesja plebańska była na tyle bogata, że pozostały do dyspozycji parafii
jeszcze dwa budynki: nowa plebania (jeszcze nie wykończona) i dom-mieszkanie
sióstr, organisty i kościelnego. Od tego wydarzenia siostry pracowały przy kościele.
Po spotkaniu z siostrą Prowincjalną we wrześniu 1973 rozpoczęła się re-
gularna katecheza pozaszkolna. Pierwszymi katechetkami były siostry: Respicja,
Stella, Antonetta. Wszystkie miały ukończone Studium Teologiczne w Krakowie